Showing posts with label Feminisme. Show all posts
Showing posts with label Feminisme. Show all posts

Sarah Palin doet 'mommy wars' oplaaien

Volgens gratis dagblad De Pers doet Sarah Palins kandidatuur voor het vice-presidentschap van Amerika de zgn. Mommy Wars weer oplaaien. Sarah Palin is moeder van vijf kinderen en gouverneur van Alaska.

Wonderlijk is dat het vooral de moeders die kind en baan combineren zijn die Sarah Palin het felst aanvallen, terwijl de Thuisblijfmoeders positief staan tegenover Palin!

Opvallend in de discussie rondom Sarah Palin is de vraag of ze wel een goede moeder is, als ze zo hard werkt. Een vraag die aan president Bush of Obama nooit gesteld is.

Ik kijk graag naar Sarah Palins toespraken, maar moet toegeven dat ze soms last lijkt te hebben van 'zwangerschapsdementie' of zoals ze in Amerika zeggen 'mommy brain'! Ze is soms moeilijk te volgen, en haar uitspraken klinken niet altijd even intelligent.

Zo stelt ze dat ze ervaring heeft in internationale politiek simpelweg omdat Alaska en Rusland buren zijn.

Kostelijk zijn dan ook de parodieën op Sarah Palin in het satirische Amerikaanse programma Saturday Night Live.

Amerikaanse politiek is nog nooit zo leuk geweest.

Oorspronkelijke interview Katie Couric en Sarah Palin

Fulltime moederschap is een volwaardig beroep

Door drs. Keus (oud docente pedagogiek)
Bron: Refdag


In ons land nemen steeds meer vrouwen deel aan het arbeidsproces. Er is daarvoor een aantal oorzaken te noemen.

Als eerste speelt de emancipatiegedachte van de regering een grote rol: vrouwen moeten zich kunnen ontplooien. Er kan ook sprake zijn van een economische noodzaak, veroorzaakt door de stijgende kosten voor levensonderhoud.

Ook studeren vrouwen langer en willen ze graag het geleerde in praktijk brengen. Verder zijn de huishoudelijke taken verminderd; denk aan de introductie van de wasmachine en het wegvallen van de moestuin.

Niet vanzelfsprekend

Buitenshuis werken van een vrouw is niet bij voorbaat verkeerd. Het mag echter niet vanzelfsprekend zijn wanneer er -met name jonge- kinderen zijn.

Het is beslist noodzakelijk dat ouders goed nadenken over hun verplichtingen en verantwoordelijkheden ten aanzien van hun kinderen en samen beslissen over de verdeling van de taken in het gezin: Wie zorgt er voor de kinderen? Wie brengt hen naar bed? Wie vangt de kinderen op uit school, zodat ze hun verhaal kwijt kunnen? Wie zorgt voor het eten?

Het belang van de kinderen dient daarbij centraal te staan. Vanuit dat perspectief moeten ouders verantwoorde keuzes maken.

Het lijkt er in onze samenleving echter op dat de taak van de moeder in het gezin niet meer meetelt en niet als volwaardig werk wordt gezien. Dit is een grote misvatting. We moeten ons dat beslist niet laten aanpraten, maar juist het lef hebben om als moeders op te komen voor het moederschap én als vaders voor het vaderschap.

De eerste vier levensjaren van een kind betekenen een volledige baan voor de ouders. Hoe ze dat verdelen is hun persoonlijke zaak. Mogelijk is de moeder fulltime thuis, maar een andere verdeling is ook mogelijk. Wel is het zo dat ouders goed moeten overzien of hun taak wordt overgenomen en wie dat dan doet. Zijn de vervangende opvoeders het eens met hun waarden en normen?

Betrokken vaders

In het bovenstaande zien we dat de vader twee middagen thuis is. Een prima oplossing. Het is goed wanneer vaders betrokken zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Een deeltijdbaan hoeft beslist geen probleem te zijn, mits er een goede opvang is voor de kinderen, het liefst in hun vertrouwde omgeving.

Jonge kinderen hebben ouders nodig die hen voeden, verzorgen, die beschikbaar zijn. Met hen moeten ze een band kunnen opbouwen, wat een veilige basis voor het latere leven biedt. Voor een kind is het zeer belangrijk dat het opgroeit in een liefdevol gezin met een moeder én een vader.

Steeds vaker wordt tegenwoordig de zorg voor jonge kinderen aan anderen overgelaten, met name in de kinderopvang. Het is de vraag of dit wenselijk is voor jonge kinderen. Krijgen de kinderen daar wat ze nodig hebben? Een jong kind heeft behoefte aan een vaste verzorger die regelmatig aanwezig is. Is die er niet, dan kan een kind angstig worden omdat zijn behoefte aan hechting niet wordt vervuld.

Jonge kinderen hebben een verzorging voor zich alleen nodig. Hoe zit dat in de kinderopvang? Wanneer er sprake is van veel personeelsverloop, is dit niet gunstig voor het jonge kind. Belangrijk is ook om te weten of de opvoeding overeenkomt met de opvoeding thuis. Zo niet, dan kan dit gevoelens van onveiligheid bij het kind veroorzaken. Kinderopvang kan onveilige hechting in de hand werken.

Niet alleen de vroege verzorging bepaalt in grote mate hoe veilig of onveilig kinderen zich gaan voelen. Ook andere gedragingen, zoals vermijdend of aanhankelijk gedrag, doen dat. Het is dan ook van het allergrootste belang om goed te overwegen aan wie u uw jonge kind toevertrouwt.

Volwaardig beroep

Fulltime moederschap is een volwaardig beroep. Maar een moeder die in deeltijd werkt hoeft zich niet bij voorbaat schuldig te voelen. Mits zij en haar echtgenoot verantwoorde keuzen voor de kinderen hebben gemaakt.

Het is mijns inziens onjuist om te beweren dat buitenshuis werkende moeders slecht en moeders die dat niet doen goed zijn. Veel vrouwen hebben moeite hele dagen thuis te zijn en lopen het risico gedeprimeerd te raken. Ze weten hun tijd niet nuttig te besteden of bemoeien zich de hele dag met hun kind, waar alles om draait. In dat geval is het -bij goede vervangende zorg- beter dat de moeder weer aan het werk gaat. Daardoor raakt ze meer in balans; dat is ook goed voor het kind.

Een moeder kan evengoed somber worden door voltijds werken terwijl ze liever thuis voor de kinderen zou willen zorgen en voldoende bezigheden heeft.

Een belangrijke vraag is of de moeder en haar man gelukkig zijn met hun afspraken. Wanneer moeders merken dat ze in een omgeving werken die niet goed voor hen is, of dat ze werken terwijl ze liever thuis zouden zijn -of omgekeerd-, lopen ze grote kans gedeprimeerd te raken. Als de man ook ongelukkig is met de afspraken, wordt die kans nog groter. De negatieve invloed daarvan op het pedagogische klimaat in het gezin kan ongetwijfeld niet de bedoeling van opvoeding zijn.

Drs. Keus is oud-docente pedagogiek aan hogeschool Driestar educatief, echtgenote en moeder van drie volwassen kinderen.

Klik hier voor het volledige artikel

Moeders aan de top

Sarah Palin, gouverneur van Alaska en moeder van vijf kinderen is plotseling 'hot', nu ze is gekozen als running mate van senator McCain. Mocht Senator McCain president van Amerika worden, dan wordt Sarah Palin de vice-president!

In het Amerikaanse, programma Saturday Night Live wordt ze uitmuntend geparodieerd, samen met Hilary Clinton, ook moeder.

Nederlandse vrouw voorbeeld voor buitenland

In het blad Volzin (no. 12) zet Lisette Thooft vraagtekens bij het beleid dat vrouwen 'de ratrace' in wil jagen.

Volgens Lisette is de voorkeur van de Nederandse vrouw voor deeltijdbanen niet het gevolg van luiheid, gebrek aan zelfstandigheid of verwendheid, maar juist een uiting van vooruitstrevendheid en emancipatie!

Lisette doet deze uitspraak naar aanleiding van Susan Pinkers boek De sekseparadox. Susan Pinker, ontwikkelingspsychologe, constateert in haar boek dat juist in landen waar de emancipatie ver gevorderd is vrouwen kiezen voor deeltijdbanen. Hoe beter een vrouw het heeft, hoe meer zij typisch vrouwenwerk wil doen in een typische vrouwelijke sector, aldus Pinker.

Pinker vindt dat vrouwen het in Nederland volmaakt hebben en juist voorop lopen met hun deeltijdbanen!
Lees meer...

Godinnenspektakel

Derde feministische golf: herwaardering van het vrouwelijke

Op maandag 9 februari 2009 vindt het Godinnenspektakel plaats.

Doel van dit Godinnenspektakel is een herwaardering van het vrouwelijke in al haar vormen. Zorgtaken moeten dezelfde waarde krijgen als betaald werk, dan is er pas sprake van echte emancipatie, aldus initiatiefneemster Sabrye Sambou.

'Wij zijn van mening dat door het verhogen van het status van het vrouwelijke en van vrouwelijkheid een meer gelijkwaardige taakverdeling tussen man en vrouw in de werk en privé sfeer mogelijk is.

Zolang we neerkijken op de zorgtaken en deze niet dezelfde status hebben als betaald arbeid, kunnen we eigenlijk niet van emancipatie van de vrouw of de mens spreken. Omdat we hiermee de helft van het menselijke leven ondergeschikt verklaren.

Daarmee zeggen we eigenlijk nog steeds dat het van oorsprong ‘mannelijke’ (roem en glorie in de Buitenwereld en betaling van diensten) superieur is aan het van oorsprong ‘vrouwelijke’ (zorgen, voeden, relatieonderhoud). Zolang we als maatschappij dit beeld in stand houden, kunnen we niet van werkelijke emancipatie spreken.

Het Godinnenspektakel wil mensen samen brengen om de mogelijkheden te exploreren om de van oorsprong vrouwelijke taken dezelfde status te geven als de van oorsprong mannelijke taken, zonder dat dit inherent staat aan een terugkeer van de vrouw achter de haard.

Een dergelijke beeldverandering in de maatschappij zou bijvoorbeeld ook kunnen leiden tot het doorbreken van het glazen plafond. Nu staat het combineren van werk en zorg inherent aan carrière suïcide, in een maatschappij waar zorg evenveel waarde heeft als betaalde arbeid, zal de combinatie van deze beide delen van een menselijk leven veel soepeler verlopen. '

Bron: Godinnenspektakel

De vloek van het feminisme

Andreas Kinneging, hoogleraar rechtsfilosofie geeft zijn antwoord op de vraag waarom het geboortecijfer(1,7 kind per vrouw) in Nederland zo zorgwekkend laag is. Volgens hem is dit een rechstreeks gevolg van de feministische ideologie die hij typeert als een heus 'geloof': 'een vaste overtuiging waaraan niet valt te tornen en waarover ook niet kritisch wordt nagedacht.'

Kinneging vindt de manier waarop het feminisme haar geloof uitdraagt weinig netjes, omdat ze dat niet doen op basis van argumenten maar door vrouwen die fulltime moederen belachelijk te maken. Helaas gelooft tegenwoordig bijna iedereen in de feministische doctrine/ tunnelvisie.

Desondanks kiezen veel Nederlandse vrouwen ervoor hun werk buitenshuis te verminderen of er helemaal mee op te houden. Volgens Kinneging omdat deze vrouwen 'een paar wezenlijke waarheden aanvoelen die feministen en iedereen die achter hen aan holt maar niet kunnen of willen begrijpen.'

Professionele opvang is, hoe goed ook, geen volwaardige vervanging van de liefde en aandacht die het kind (normaal gesproken) thuis krijgt.

Buitenshuis werken is niet altijd zo leuk als de feministen beweren: niet iedereen heeft een interessante baan waarin hij of zij zich kan ontplooien.

Voor kinderen zorgen is helemaal niet zo saai en geestdodend als de feministen beweren.

Hoewel er uitzonderingen zijn, zijn vrouwen in het algemeen toch beter met de kinderen dan de man. Een evolutie van vier miljoen jaar heeft vrouwen tot geboren opvoeders en verzorgers gevormd.


Kinneging pleit er voor het feministische geloof achter ons te laten en terug te keren naar de traditionele rolverdeling. En dat wil zeker niet zeggen dat de vader zich niet meer met de kinderen bemoeit. Het beeld van de vader die op zondag het vlees snijdt noemt hij een 'perversie, die anders dan de feministen beweren gelukkig altijd een uitzondering is geweest.'

Artikel

Liesbeth Wytze: "Powerfeministen: laat andere vrouwen met rust!"


"Het lastige van vrouwen is dat ze kinderen krijgen en daarvoor willen zorgen, vooral wanneer die kinderen klein zijn. Dat is geen culturele kwestie, maar een biologische drang, zo sterk dat je je er bijna niet tegen kunt verzetten. En waarom zou je ook?"

Liesbeths blog