Showing posts with label Arbeidsparticipatie. Show all posts
Showing posts with label Arbeidsparticipatie. Show all posts

Fulltime moederschap is een volwaardig beroep

Door drs. Keus (oud docente pedagogiek)
Bron: Refdag


In ons land nemen steeds meer vrouwen deel aan het arbeidsproces. Er is daarvoor een aantal oorzaken te noemen.

Als eerste speelt de emancipatiegedachte van de regering een grote rol: vrouwen moeten zich kunnen ontplooien. Er kan ook sprake zijn van een economische noodzaak, veroorzaakt door de stijgende kosten voor levensonderhoud.

Ook studeren vrouwen langer en willen ze graag het geleerde in praktijk brengen. Verder zijn de huishoudelijke taken verminderd; denk aan de introductie van de wasmachine en het wegvallen van de moestuin.

Niet vanzelfsprekend

Buitenshuis werken van een vrouw is niet bij voorbaat verkeerd. Het mag echter niet vanzelfsprekend zijn wanneer er -met name jonge- kinderen zijn.

Het is beslist noodzakelijk dat ouders goed nadenken over hun verplichtingen en verantwoordelijkheden ten aanzien van hun kinderen en samen beslissen over de verdeling van de taken in het gezin: Wie zorgt er voor de kinderen? Wie brengt hen naar bed? Wie vangt de kinderen op uit school, zodat ze hun verhaal kwijt kunnen? Wie zorgt voor het eten?

Het belang van de kinderen dient daarbij centraal te staan. Vanuit dat perspectief moeten ouders verantwoorde keuzes maken.

Het lijkt er in onze samenleving echter op dat de taak van de moeder in het gezin niet meer meetelt en niet als volwaardig werk wordt gezien. Dit is een grote misvatting. We moeten ons dat beslist niet laten aanpraten, maar juist het lef hebben om als moeders op te komen voor het moederschap én als vaders voor het vaderschap.

De eerste vier levensjaren van een kind betekenen een volledige baan voor de ouders. Hoe ze dat verdelen is hun persoonlijke zaak. Mogelijk is de moeder fulltime thuis, maar een andere verdeling is ook mogelijk. Wel is het zo dat ouders goed moeten overzien of hun taak wordt overgenomen en wie dat dan doet. Zijn de vervangende opvoeders het eens met hun waarden en normen?

Betrokken vaders

In het bovenstaande zien we dat de vader twee middagen thuis is. Een prima oplossing. Het is goed wanneer vaders betrokken zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Een deeltijdbaan hoeft beslist geen probleem te zijn, mits er een goede opvang is voor de kinderen, het liefst in hun vertrouwde omgeving.

Jonge kinderen hebben ouders nodig die hen voeden, verzorgen, die beschikbaar zijn. Met hen moeten ze een band kunnen opbouwen, wat een veilige basis voor het latere leven biedt. Voor een kind is het zeer belangrijk dat het opgroeit in een liefdevol gezin met een moeder én een vader.

Steeds vaker wordt tegenwoordig de zorg voor jonge kinderen aan anderen overgelaten, met name in de kinderopvang. Het is de vraag of dit wenselijk is voor jonge kinderen. Krijgen de kinderen daar wat ze nodig hebben? Een jong kind heeft behoefte aan een vaste verzorger die regelmatig aanwezig is. Is die er niet, dan kan een kind angstig worden omdat zijn behoefte aan hechting niet wordt vervuld.

Jonge kinderen hebben een verzorging voor zich alleen nodig. Hoe zit dat in de kinderopvang? Wanneer er sprake is van veel personeelsverloop, is dit niet gunstig voor het jonge kind. Belangrijk is ook om te weten of de opvoeding overeenkomt met de opvoeding thuis. Zo niet, dan kan dit gevoelens van onveiligheid bij het kind veroorzaken. Kinderopvang kan onveilige hechting in de hand werken.

Niet alleen de vroege verzorging bepaalt in grote mate hoe veilig of onveilig kinderen zich gaan voelen. Ook andere gedragingen, zoals vermijdend of aanhankelijk gedrag, doen dat. Het is dan ook van het allergrootste belang om goed te overwegen aan wie u uw jonge kind toevertrouwt.

Volwaardig beroep

Fulltime moederschap is een volwaardig beroep. Maar een moeder die in deeltijd werkt hoeft zich niet bij voorbaat schuldig te voelen. Mits zij en haar echtgenoot verantwoorde keuzen voor de kinderen hebben gemaakt.

Het is mijns inziens onjuist om te beweren dat buitenshuis werkende moeders slecht en moeders die dat niet doen goed zijn. Veel vrouwen hebben moeite hele dagen thuis te zijn en lopen het risico gedeprimeerd te raken. Ze weten hun tijd niet nuttig te besteden of bemoeien zich de hele dag met hun kind, waar alles om draait. In dat geval is het -bij goede vervangende zorg- beter dat de moeder weer aan het werk gaat. Daardoor raakt ze meer in balans; dat is ook goed voor het kind.

Een moeder kan evengoed somber worden door voltijds werken terwijl ze liever thuis voor de kinderen zou willen zorgen en voldoende bezigheden heeft.

Een belangrijke vraag is of de moeder en haar man gelukkig zijn met hun afspraken. Wanneer moeders merken dat ze in een omgeving werken die niet goed voor hen is, of dat ze werken terwijl ze liever thuis zouden zijn -of omgekeerd-, lopen ze grote kans gedeprimeerd te raken. Als de man ook ongelukkig is met de afspraken, wordt die kans nog groter. De negatieve invloed daarvan op het pedagogische klimaat in het gezin kan ongetwijfeld niet de bedoeling van opvoeding zijn.

Drs. Keus is oud-docente pedagogiek aan hogeschool Driestar educatief, echtgenote en moeder van drie volwassen kinderen.

Klik hier voor het volledige artikel

Overheidsbeleid bijt zichzelf in de staart

Het bevorderen van arbeidsparticipatie zou wel eens schadelijk kunnen zijn voor de kwaliteit van de opvoeding, en daarmee op termijn voor de hoeveelheid en kwaliteit van het menselijk kapitaal, dat zegt hoogleraar economie, Lans Bovenberg.

En dat terwijl de overheid juist meer menselijk kapitaal wil inzetten.

Overheid denkt alleen aan korte termijn

Als ouders allemaal buitenshuis werken bestaat namelijk het gevaar dat ze onvoldoende tijd kunnen besteden aan het opvoeden van hun kinderen, het menselijk kapitaal van de toekomst. Kinderen die niet opgroeien tot evenwichtige volwassenen zullen later geen of een minder grote bijdrage aan de maatschappij kunnen leveren. Feitelijk is de overheid dus erg kortzichtig bezig en denkt alleen aan de korte termijn.

Kinderen zijn het goud van onze kenniseconomie, en daarin moet geïnvesteerd worden!

Lans Bovenberg vindt daarom dat ouders van kinderen ontzien moeten worden in het 'spitsuur van hun leven' en dat de pensioenleeftijd omhoog moet. Dat biedt soelaas aan het tekort aan arbeidskrachten, en aan ouders van jonge kinderen.

Lees hier het artikel.

Conservatieve partij Engeland: 621 euro p/m voor thuisblijfmoeders

'De maatschappij betaalt een hoge prijs om moeders zo snel mogelijk na de bevalling weer de werkvloer op te krijgen,' zegt Ian Duncan Smith, voormalig leider van de conservatieve partij in Engeland. Hij deed deze uitspraak naar aanleiding van recent onderzoek van The Centre for Social Justice waaraan hij meewerkte.

Volgens Duncan Smith is die prijs problemen wanneer het kind ouder is: 'Parents who fail to form a close and loving relationship with their babies risk “sowing the seeds of later unhappiness” in their children.'

Uit het onderzoek blijkt dat de eerste drie levensjaren cruciaal zijn voor de lichamelijke, emotionele en sociale ontwikkeling van een kind. Veilige hechting is daarbij essentieel: hoe beter een kind is gehecht aan zijn verzorger hoe gunstiger zijn ontwikkeling.

De onderzoekers waarschuwen daarom dat nu te veel vrouwen zich gedwongen voelen buitenshuis te gaan werken, terwijl hun kinderen nog heel jong zijn. Dit brengt mogelijk de veilige hechting en daarmee de hele ontwikkeling van het kind in gevaar!

De resultaten van het onderzoek staan haaks op het beleid van de Labour Party, dat er op gericht is vrouwen te stimuleren buitenshuis te gaan werken, net als het beleid in Nederland.

Duncan Smith vindt dat er een eerlijker systeem nodig is, waarin niet alleen ouders met een baan worden beloond voor hun keuze, maar ook vrouwen die ervoor kiezen fulltime voor hun kind te zorgen. Volgens zijn huidige voorstel zou dit neerkomen op 500 pond per maand, oftewel 621.822 euro.

Voor kinderen zorgen verdient ook respect!

Bron: Telegraaf 3 september 2008

ChristenUnie kritisch over pleidooi Balkenende

DEN HAAG - ChristenUnie-fractievoorzitter Arie Slob is kritisch over het pleidooi van premier Jan Peter Balkenende voor een nieuw arbeidsethos. Maandag betoogde Balkenende dat dat nodig is om de toekomstige behoefte aan arbeidskrachten te kunnen opvangen.
Slob vindt dat betaald werk „een zware ideologische lading“ krijgt in het verhaal van Balkenende. „De premier noemt het letterlijk sleutel tot eigenwaarde, zelfrespect, trots, bloei en karaktergroei, het helpt de mens 'te worden wie hij is' en dus tot zijn bestemming te komen. Door ook nog eens het woord 'ethos' eraan te verbinden, wordt arbeidsparticipatie tot een morele plicht.”

Volgens Slob is ook onbetaalde arbeid zoals vrijwilligerswerk of de zorg voor kinderen van groot belang voor de samenleving. „Ook dat zijn keuzes die respect en trots verdienen, waarin een mens tot bloei en bestemming kan komen.”

Supermoeder valt van haar voetstuk

Steeds minder mensen geloven in supermoeder, die een succesvolle carrière heeft en ook nog op tijd thuis is om koekjes te bakken. Een groeiende groep mensen gelooft dat er een prijskaartje hangt aan moeders die buitenshuis werken, en dat het de kinderen en het gezin zijn die dat prijskaartje betalen.

Dit bleek uit onderzoek van Professor Jacqueline Scott van de faculteit sociologie van de Universiteit van Cambridge. Enkele citaten:

'Er lijkt een groeiende sympathie te ontstaan voor het ouderwetse idee dat vrouwen thuis horen, en niet op kantoor.'

'Het idee dat steeds meer mensen vinden dat vrouwen buitenshuis moeten gaan werken in plaats van thuis voor het gezin te zorgen is duidelijke een mythe,' aldus Professor Jacqueline Scot.'

'Het is goed mogelijk dat deze verandering in denken wordt veroorzaakt doordat de glans van het Supermoeder-syndroom af is. Het idee dat vrouwen een volwaardige carrière nastreven terwijl ze thuis ook nog koekjes bakken wordt meer en meer gezien als onhaalbaar voor gewone stervelingen.'


Het onderzoek

In 1980, 1990 en 2000 werd onderzoek gedaan naar de ideeën van mensen over gelijkheid tussen man en vrouw en de rolverdeling. Professor Scott vergeleek deze resultaten met recente resultaten van de 'International Social Survey Programme'.

Onderzoeksmethode

In ieder onderzoek werden aan zo'n 1000 tot 5000 mensen stellingen voorgelegd. De respondenten moesten zeggen of ze het er mee eens waren of oneens.

Stellingen als: 'Het is de taak van de man om geld te verdienen,' en 'Het is de taak van de vrouw om voor de kinderen te zorgen' werden voorgelegd om de mening over gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen te meten.

Stellingen als 'Het gezinsleven lijdt er onder als een vrouw fulltime werkt,' werden gebruikt om te meten of werkende moeders als nadelig werden gezien voor kinderen en gezin.

Resultaten

In 1990 zei meer dan 50% van de vrouwen en 51% van de mannen dat het gezin er niet onder leed als een vrouw ging werken. Sindsdien is dit gedaald naar 46% onder vrouwen en 42% onder mannen.

In vergelijking met 1991 zien nu minder mensen een baan als de beste weg naar onafhankelijkheid voor vrouwen: 54,9% vrouwen, 54,1 mannen.

In Amerika zijn de verschillen nog groter. Daar is het percentage mensen die zeggen dat het gezinsleven niet wordt beïnvloed door een werkende moeder gedaald van 51% in 1994 naar 38% in 2002.

Hoe komt dat?

Professor Scott vindt dat er nader onderzocht moet worden waarom de meningen zijn veranderd. Is dat omdat zorgen voor het gezin als typisch vrouwenwerk wordt gezien, of is het omdat mensen denken dat er geen alternatief is?

Nederlandse vrouw voorbeeld voor buitenland

In het blad Volzin (no. 12) zet Lisette Thooft vraagtekens bij het beleid dat vrouwen 'de ratrace' in wil jagen.

Volgens Lisette is de voorkeur van de Nederandse vrouw voor deeltijdbanen niet het gevolg van luiheid, gebrek aan zelfstandigheid of verwendheid, maar juist een uiting van vooruitstrevendheid en emancipatie!

Lisette doet deze uitspraak naar aanleiding van Susan Pinkers boek De sekseparadox. Susan Pinker, ontwikkelingspsychologe, constateert in haar boek dat juist in landen waar de emancipatie ver gevorderd is vrouwen kiezen voor deeltijdbanen. Hoe beter een vrouw het heeft, hoe meer zij typisch vrouwenwerk wil doen in een typische vrouwelijke sector, aldus Pinker.

Pinker vindt dat vrouwen het in Nederland volmaakt hebben en juist voorop lopen met hun deeltijdbanen!
Lees meer...

Moederschapsverlof slecht voor carrière

De uitbreiding van het moederschapsverlof in Groot-Brittannië is schadelijk voor de carrière van vrouwen.

Dat zegt voorzitter Nicola Brewer van de Britse waakhond voor gelijke behandeling en mensenrechten maandag in de krant The Times.

Vrouwen mogen binnenkort na de bevalling een jaar lang betaald moederschapsverlof opnemen. Voorheen was dat negen maanden.

De uitbreiding maakt vrouwen onbedoeld minder aantrekkelijk voor de arbeidsmarkt, aldus Brewer. Zo zou het Britse bedrijfsleven zich ontdoen van vrouwen die van plan zijn op korte termijn aan gezinsuitbreiding te doen.

Volgens Brewer versterkt de nieuwe wetgeving de traditionele aanname dat vrouwen voor de kinderen zorgen. Mannen krijgen in Groot-Brittannië twee weken vaderschapsverlof.

In Nederland pleit verloskundige Beatrijs Smulders voor een zgn. Babysabbatical, oftewel een jaar verlof na deen bevalling.

(c) ANP

Godinnenspektakel

Derde feministische golf: herwaardering van het vrouwelijke

Op maandag 9 februari 2009 vindt het Godinnenspektakel plaats.

Doel van dit Godinnenspektakel is een herwaardering van het vrouwelijke in al haar vormen. Zorgtaken moeten dezelfde waarde krijgen als betaald werk, dan is er pas sprake van echte emancipatie, aldus initiatiefneemster Sabrye Sambou.

'Wij zijn van mening dat door het verhogen van het status van het vrouwelijke en van vrouwelijkheid een meer gelijkwaardige taakverdeling tussen man en vrouw in de werk en privé sfeer mogelijk is.

Zolang we neerkijken op de zorgtaken en deze niet dezelfde status hebben als betaald arbeid, kunnen we eigenlijk niet van emancipatie van de vrouw of de mens spreken. Omdat we hiermee de helft van het menselijke leven ondergeschikt verklaren.

Daarmee zeggen we eigenlijk nog steeds dat het van oorsprong ‘mannelijke’ (roem en glorie in de Buitenwereld en betaling van diensten) superieur is aan het van oorsprong ‘vrouwelijke’ (zorgen, voeden, relatieonderhoud). Zolang we als maatschappij dit beeld in stand houden, kunnen we niet van werkelijke emancipatie spreken.

Het Godinnenspektakel wil mensen samen brengen om de mogelijkheden te exploreren om de van oorsprong vrouwelijke taken dezelfde status te geven als de van oorsprong mannelijke taken, zonder dat dit inherent staat aan een terugkeer van de vrouw achter de haard.

Een dergelijke beeldverandering in de maatschappij zou bijvoorbeeld ook kunnen leiden tot het doorbreken van het glazen plafond. Nu staat het combineren van werk en zorg inherent aan carrière suïcide, in een maatschappij waar zorg evenveel waarde heeft als betaalde arbeid, zal de combinatie van deze beide delen van een menselijk leven veel soepeler verlopen. '

Bron: Godinnenspektakel

Taskforce Deeltijd Plus: kortzichtig

Met ingang van 1 april is de Taskforce Deeltijd Plus voor een periode van twee jaar aan de slag gegaan om vrouwen te stimuleren meer uren buitenshuis te gaan werken. Talentontwikkeling is één van de speerpunten van de Taskforce.

Voorzitter Pia Dijkstra geeft helaas blijk van een kortzichtige blik met haar uitspraak: 'Zolang de economische noodzaak niet zo hoog is, is het binnen onze onze cultuur kennelijk vanzelfsprekend dat vrouwen thuisblijven en hun talenten minder ontwikkelen dan mannen.'

Artikel op SZW

Beide ouders werken en zorgen: Femanisme

Roos Wouters (33) is moeder, politicologe en parttime werkzaam bij de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg. In de herfst van 2007 werd ze gekozen tot aanvoerder van een New Girls Network (denktank), met als thema 'De emancipatie van het ouderschap'.

Roos wil dat beide ouders buitenshuis kunnen werken èn voor de kinderen zorgen, door meer parttime werkmogelijkheden voor zowel mannen als vrouwen. Daarvoor is volgens Roos een cultuuromslag nodig: de aanwezigheidscultuur moet veranderen in een prestatiecultuur. In de prestatiecultuur maakt het niet meer uit hoeveel je aanwezig bent, als je prestaties maar voldoen.


Overheidsbeleid gaat voorbij aan wens voor kind te zorgen

Roos hekelt het huidige overheidsbeleid dat met 'agressieve campagnes' vrouwen de arbeidsmarkt op wil duwen. De overheid gaat met dit beleid voorbij aan de natuurlijke wens van mensen voor hun kind te willen zorgen: '... ze vergeten dan even dat kinderen niet hetzelfde is het houden van kanariepietjes. Er komt meer bij kijken dan alleen het zorgen voor voer en water.' Ander citaat in dit verband: 'Als je iedere dag je kind om zes uur uit de crèche moet halen en je stopt het om zeven uur in bed dan kun je net zo goed het kind van de buren lenen.'

Femanisme

Roos vindt dat het feminisme moet moderniseren: het is volgens haar tijd voor het femanisme, waarbij mannen en vrouwen samen werken en zorgen.

Meer weten?

Artikel over femanisme in de de Pers

Leest het interview met Roos Wouters lezen in de J/M van mei 2008

Schooltijdbanen

De Christenunie en de PvdA willen dat ouders hun werktijden kunnen laten samenvallen met de schooltijden van hun kinderen, zogenaamde schooltijdbanen.

Dit, omdat uit onderzoek is gebleken dat nog meer geld in kinderopvang pompen de arbeidsparticipatie niet bevordert, maar banen die aansluiten op schooltijden wel. De reacties op de site van de Telegraaf op dit plan zijn overwegend negatief. Wat vind jij er van?

Deeltijdwerken is voor moeders geen zwaktebod

Marthe van der Noordaa, regisseur, coach en moeder, vraagt in de Trouw aandacht voor de wezenlijke verandering die kinderen krijgen voor vrouwen betekent. Deze innerlijke verandering beïnvloedt en verrijkt uiteindelijk het werk van vrouwen op de arbeidsmarkt. Puttend uit eigen ervaring schrijft Marthe: 'De zwangerschap, het baren, het zogen van de baby: het heeft me meer geraakt dan de meest euforische momenten in mijn werk.' Lees het hele artikel in de Trouw.

Allison Pearson: als moederen een luxe is, dan betalen kinderen de prijs

Allison Pearson schrijfster van de bestseller 'Hoe krijgt ze het voor elkaar', waarin ze vertelt over haar leven als werkende moeder, constateert in een column in Engelse krant de Daily Mail, dat Engelse vrouwen meer kans hebben te trouwen met prins William dan fulltime voor hun kinderen te kunnen zorgen! Hoe heeft het kunnen gebeuren dat de belangrijkste baan op aarde een luxe is geworden, vraag Pearson zich af. Ze vergelijkt het zelfs met belasting heffen op, iets vanzelfsprekends als de zon!

Door de hoge huizenprijzen in Engeland zijn ouders gedwongen beiden fulltime te werken om de hypotheek op te brengen. Maar liefst veertig procent van de ouders met een kind jonger dan twee, werkt fulltime buitenshuis.

'Onze huizen zijn een klein fortuin waard, maar we kunnen het ons niet veroorloven er te zijn en voor onze baby's te zorgen.'

Pearson concludeert dat de veranderingen in de moederrol de belangrijkste sociologische ontwikkeling zijn van de afgelopen vijftig jaar. Pearson benadrukt dat ze beslist niet vrouwen willen aanvallen die kind en baan combineren: ze doet dat tenslotte zelf al twaalf jaar. 'Maar,' vraagt ze zich af 'het is toch ontzettend tegennatuurlijk dat meer vreemden kinderen opvoeden dan moeders?'

Pearson eindigt haar column met de vraag: 'Als moederen een luxe is geworden, hoe arm zijn onze kinderen dan?'

Manpower-reclame: herintredende vrouw achter(lijk)?

Huisman Bram Joël viel over de Manpower-reclame waarin een herintredende vrouw een A4-vel in het toetsenbord van de computer probeert te draaien, zoals dat vroeger werd gedaan bij een typemachine. Bram Joël stoort zich aan de impliciete boodschap dat je stilstaat als je het arbeidsproces verlaat.

Een baan van 9 tot 3!

Vivienne Westerhout, webmaster van de site mamas.nl startte het project '9tot3'. Doel van dit project is om de heersende bedrijfscultuur van werken van 9 tot 5 te veranderen, en zo vriendelijker te maken voor ouders. Daarom opende ze de 9 tot 3 vacaturebank waar je vacatures vindt voor banen die je kunt doen onder schooltijd.

Cultuur en natuur spannen samen om moeders bij hun kind te houden.

Volgens psycholoog Henk Noort spannen natuur en cultuur samen om moeders bij hun kind te houden. Je hersenen maken grote hoeveelheden bedwelmende stoffen aan bij het zien van je kind. Noort raadt daarom aan rekening te houden met je onherroepelijke verslaving en je mentaal voor te bereiden op de afkickverschijnselen

Artikel in het financieel dagblad

Moeder blijft in deeltijd werken als kinderen ouder worden

Na de geboorte van het eerste kind blijven de meeste moeders actief op de arbeidsmarkt. Het meest populair is de deeltijdbaan van 20 tot 27 uur. Als de kinderen ouder worden is dit maar zelden aanleiding voor moeders om meer uren te gaan werken. De geboorte van het tweede kind heeft minder invloed op het arbeidspatroon

Artikel Cbs

Ga toch nuggeren!

Nuggers zijn Niet Uitkerings Gerechtigden, en zijn vaak Thuisblijfmoeders. Hoewel ze thuis werken ziet de maatschappij hen als 'non actief'. Het RWI ziet in deze groep een schat aan toekomstige werkneemsters en pleit er daarom voor hun waarde te erkennen. Deze groep is vaak goed opgeleid en relatief jong. Er zijn in Nederland 1,7 miljoen nuggers, waarvan 26% graag een baan wil. Slechts 54.000 staat ingeschreven voor arbeidsbemiddeling bij het CWI.

Het RWI vindt dat werknemers moeten zich soepeler moeten opstellen en nuggers tegemoet komen in hun werkwensen. De vaak gestelde eis van 'recente ervaring' moet daarbij minder zwaar gaan wegen, omdat het nuggers hieraan vaak juist ontbreekt. In het geval van Thuisblijfmoeders omdat jaren zorg en opvoeding niet als werk worden gezien en dus een 'gat in het cv veroorzaken. Om Nuggers over de streep te helpen pleit het RWI voor de mogelijkheid van duo-banen, maar ook werken vanuit huis.